گذشته، حال و آینده فلسطین از نگاه بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران

• برگرفته از سایت مرکز اسناد انقلاب اسلامی
چکیده: این مقاله نگاهی دارد سابقه تاریخی موضوع و مساله فلسطین از نگاه امام خمینی. با وقوع انقلاب اسلامی ایران در سال 1357، روح جدیدی در كالبد مبارزات ضدصهیونیستی دمیده شد. اگر در یك تحلیل جامع و كلی تر بخواهیم به عوامل و موانع اوجگیری مبارزات ملت فلسطین پس از انقلاب اسلامی اشارتی داشته باشیم می‏توان گفت كه وقوع انقلاب اسلامی و به تبع آن نفوذ معنوی و شخصیت حضرت امام خمینی (ره) و مواضع وی جزو عوامل اوجگیری مبارزات و تحول روش و ایدئولوژی مبارزه و سرانجام پیدایش انتفاضه بود...
سرزمین فلسطین ، محل ظهور و موطن و مزار حضرت موسی (ع) و زادگاه و مزار حضرت عیسی(ع) و نخستین قبله گاه مسلمین جهان، همواره كانون توجه و احترام مذاهب بزرگ دنیا و همه ملل دنیا است.
مسلمانان همواره اكثریت مطلق جمعیت فلسطین را دارا بودند و قرن ها در سایه حكومت مسلمین، همه مذاهب و فرق در همزیستی كامل زندگی كردند اما از هنگامی كه با دسیسه های استعماری، تسلط انحصاری صهیونیزم و نادیده گرفتن حقوق اكثریت ساكنان آن دیار آغاز شد، به پایگاه استعمار در منطقه و كانون تهدید و تفرقه در منطقه حساس خاورمیانه تبدیل شد.
در نیم قرن اخیر مبارزات آزادیبخش مسلمانان مظلوم فلسطین افت و خیزهای فراوانی را پشت سر گذاشت و وابستگی اغلب حكومت ها در سرزمین های اسلامی به استعمار، مسلمانان مجاهد فلسطین را از پشتوانه وسیع هم كیشان محروم ساخته و جنبش ضدصهیونیستی را به نوعی به سمت ركود كشانیده بود. با وقوع انقلاب اسلامی ایران در سال 1357، روح جدیدی در كالبد مبارزات ضدصهیونیستی دمیده شد. اگر در یك تحلیل جامع و كلی تر بخواهیم به عوامل و موانع اوجگیری مبارزات ملت فلسطین پس از انقلاب اسلامی اشارتی داشته باشیم می‏توان گفت كه وقوع انقلاب اسلامی و به تبع آن نفوذ معنوی و شخصیت حضرت امام خمینی (ره) و مواضع وی جزو عوامل اوجگیری مبارزات و تحول روش و ایدئولوژی مبارزه و سرانجام پیدایش انتفاضه بود. اما موانع آن بطور كلی در این بود كه "انقلاب اسلامی در مرحله ای از پیشرفت تكنولوژی و اوج تكامل صنعتی دنیای غرب واقع شد كه در برابر مسائل و دشواری های بسیار پیچیده ای برای تداوم راه خود و تقویت جنبش های موازی قرار می گرفت كه امپریالیزم رسانه ای، تنها به عنوان نمونه ای از آن موانع، قادر بود در افكار عمومی مردم جهان و حتی در داخل كشور، رسوخ كرده و با بهره گیری از روشهای پیچیده روانشناختی و خبری در سطحی وسیع دست به سمپاشی، تاثیرگذاری و مقابله بزند و جهان را علیه اهداف انقلاب اسلامی متحد سازد و یا آن را در جنگی نابرابر قرار دهد كه یك طرف آن متكی به آواكس ها و ماهواره‏ها و پیچیده ترین و پیشرفته ترین امكانات باشد و طرف دیگر متكی به نیروهای انسانی مومن و فداكار."(1)
انقلاب اسلامی در چنان شرایطی پیروز شد و خط مشی حمایت از جنبش های آزادیبخش و نیز مبارزات فلسطین را در پیش گرفت. در زمانی كه جهان در آستانه ورود به دوران تمدن سوم (عصر رایانه ها) عصر انفجار اطلاعات و پیدایش تكنولوژی ارتباطات دو سویه و آمیزش های فرهنگی، وحدت جهانی و ظهور علائم فروپاشی ابرقدرت شرق بود و پدیده ای موسوم به نظم نوین جهانی شكل می گرفت و در درون خود شبكه های سنتی سلطه را نیز حفظ می كرد. زمانی كه ستیزه های بین‏المللی به تدریج به سود قدرتمندان جهانی تبدیل به همكاری بین المللی شده و نظام استعمار و سلطه شكل نوینی گرفت . آمریكا با هجوم گسترده موسوم به جنگ نفت علیه عراق (به بهانه اشغال كویت توسط آن كشور) زهرچشمی از اعراب و دولتهای مترقی عرب گرفت. به لیبی حمله كرد و در بمباران مقر حكومت قذافی رهبر لیبی، تنی چند از اعضای خانواده او كشته شدند اما آب از آب تكان نخورد و دنیای اسلام فقط نظاره گر این حادثه بود اكنون در سایه راه اندازی بحران ها و جریانات انحرافی (و سرگرم كردن مسلمانان به مسائل متفرقه و پرداختن به مسائلی نظیر انفجار بوئنوس آیرس، خطر هسته ای ایران و پاكستان و ... ادعای مالكیت سه جزیره ایرانی توسط امارات و جنگ داخلی و غیره) مسئله فلسطین را می خواهند حل كنند و سوریه را كه سال ها بر موضع سازش ناپذیری با اسرائیل پای می فشرد مجبور به مذاكره و سازش كنند. كشور اسلامی سومالی توسط امریكایی ها اشغال شد و عراق نیز در تصرف قوای آمریكایی هاست امریكایی ها نفت عراق را خود استخراج می كنند و می فروشند و پس از كسر كردن غرامت جنگی و هزینه قشون خویش، هرچه را كه خواستند به دولت عراق می پردازند. خلیج فارس نیز به جولانگاه ناوگان‏های امریكایی تبدیل شده است و دنیای اسلام در برابر همه این فجایع خاموش است و گاه به اعتراضات شفاهی اكتفا می كنند.
اكنون جوّ غالب بر اعراب جوّ مذاكره، سازش و تسلیم در برابر اسرائیل است. هنگامی كه سادات قرارداد كمپ دیوید را امضا كرد، مصر از جرگه اعراب اخراج شد و امروز نه تنها مصر به جرگه اعراب بازگشته است كه افتخار تقدم سازش با اسرائیل و به رسمیت شناختن آن را نیز به دوش می كشد و ممالك مترقی ضدصهیونیستی هم اسرائیل را به رسمیت می شناسند و بدینسان یك اقلیت كوچك یهودی اراده خویش را به یك میلیارد مسلمان تحمیل و بر آنان حكمفرمایی
می كند.
ما این حوادث را به مثابه برگی از كتاب برای آیندگان ثبت می كنیم تا آیندگان بدانند خادم و خائن چه كسانی بودند و روند انحطاط چگونه آغاز شد و چه كسانی تا واپسین دم از حقوق غصب شده یك ملت دفاع كردند و ... .
در روزگاری كه، افشای صهیونیزم حتی در ممالك غربی مدعی دمكراسی، تهدید، ترور و محاكمه در پی داشت و نشانه نفوذ صهیونیزم بر ارگانهای حكومتی آنان بود و یا در برخی از ممالك جهان سوم مشهود بود و سخن گفتن نیز علیه اسرائیل ممنوع بود در خرداد سال 1342 امام خمینی (ره) در نطق معروف خویش كه منجر به بازداشت ایشان و قیام پانزده خرداد شد چنین گفت:
"امروز به من اطلاع دادند كه بعضی از اهل منبر را برده اند در سازمان امنیت و گفته اند شما با سه موضوع كار نداشته باشید، پس از آن هر چه خواستید بگویید. یكی اینكه با شاه كاری نداشته باشید و از او حرف نزنید و یكی هم اینكه با اسرائیل كار نداشته باشید و یكی هم اینكه نگویید دین در خطر است." (2)
وقوع انقلاب اسلامی در سال 1357 و جهت گیری ضدصهیونیستی اش پدیده ای غیرمنتظره و نگران كننده برای اسرائیل بود.
ایران در زمان شاه، بازار واردات انبوه كالاها و محصولات اسرائیلی بود كه رونقی به اقتصاد اسرائیل می بخشید و از آن سو با صادرات نفت به آن جان می داد و نفت ایران تبدیل به گلوله و سلاح می شد و بر سینه فلسطینیان می نشست. ایران تبدیل به پایگاهی برای اسرائیل شده بود و همین امر از دلایل دشمنی متقابل اسرائیل با انقلاب اسلامی ایران بود. امام خمینی (ره) می گویند:
"یكی از جهاتی كه ما را در مقابل شاه قرار داده است كمك او به اسرائیل است من همیشه در مطالبم گفته ام كه شاه از همان اول كه اسرائیل بوجود آمد با او همكاری كرده و وقتی كه جنگ بین اسرائیل و مسلمانان به اوج خود رسیده بود، شاه همچنان نفت مسلمین را غصب كرده و به اسرائیل می داد و این امر خود از عوامل مخالفت من با شاه بوده است."(3)
با وقوع انقلاب اسلامی همه این روابط گسسته شد و سفارت اسرائیل در تهران تبدیل به سفارت فلسطین گردید. بدیهی است كه در مصاف انقلاب با امپریالیسم، توطئه های اسرائیل بخشی از توطئه ها علیه انقلاب اسلامی ایران خواهد بود. جنگ تحمیلی یكی از آنها بود كه مانع از رویارویی انقلاب اسلامی با اسرائیل شد.
"آنچه كه موجب تاسف بسیار است آن است كه ابرقدرت ها بویژه آمریكا با فریب صدام، با هجوم به كشور ما دولت مقتدر ایران را سرگرم دفاع از كشور خود نمود تا مجال به اسرائیل غاصب تبهكار دهد تا به نقشه شوم خود كه تشكیل اسرائیل بزرگ كه از نیل تا فرات است، اقدام نماید."(4)
عقوبت مبارزه با اسرائیل فقط تهدید و ترور نبود. در مقیاسی بزرگ، جنگ تحمیلی نیز راهی بود برای مستهلك كردن انرژی ملت های مسلمان، به فراموشی سپردن مسئله اسرائیل و یا در درجه دوم قرار دادن آن. در عین حال رهبر كبیر انقلاب اسلامی علیرغم جنگ تمام عیار با عراق، از مسئله فلسطین و اصلی بودن مبارزه با اسرائیل غافل نبودند به طوری كه یكی از راههای انگیزه بخشی به مردم ایران و نسل انقلابی و حزب اللهی، شعار "راه قدس از كربلا می گذرد" بود و امام خمینی (ره) با توجه به جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، مبارزه با صهیونیزم را جزء لاینفك سیاست اصلی انقلاب اسلامی ایران اعلام داشتند.

محورهای اساسی در دیدگاههای امام خمینی (ره) پیرامون فلسطین:
1) استفاده از حربه نفت علیه آمریكا و اسرائیل:
پس از فتح قسطنطنیه به دست سلطان محمد فاتح در سال 1453م، دوران انقلاب و نوزائی فكری و فرهنگی (رنسانس) در غرب آغاز شد و در نیمه دوم قرن هیجدهم به انقلاب صنعتی و اقتصادی انجامید. اما درست از همان آغاز اولین انقلاب فكری در غرب، دنیای شرق انحطاط خویش را آغاز كرد به گونه ای كه در قرن بیستم دیگر هیچ توازنی میان آنها وجود نداشت. جهان به دو قطب پیشرفته صنعتی و ثروتمند یعنی غرب سیاسی و مسیحی و قطب عقب مانده و فقیر موسوم به جهان سوم تقسیم شد كه ممالك اسلامی در زمره آن بودند و به مدد بهره گیری از ثروت و تولید و امكانات و سلاح های مدرن بود كه غرب توانست اسرائیل را با جمعیت اندكی به اعراب مسلمان تحمیل كند. تجربه جنگ های متعدد اعراب و اسرائیل، بالاخص جنگ رمضان كه ارتش های چند كشور عربی مورد حمایت ابرقدرت شوروی، از اسرائیل كوچك شكست خوردند. نموداری از ضعف آنان بود و این احساس ضعف و حقارت ناشی از این شكست ها و تلقی اینكه تداوم دشمنی با اسرائیل كه با برخی از آنان مرزهای مشترك دارد، امنیت ملی آنها را به خطر می اندازد، زمینه های سازش را در اعراب بوجود آورد. در چنین شرایطی، امام خمینی (ره) بر ادامه مبارزه با اسرائیل تاكید كرد و راه موثر در این مبارزه را استفاده از حربه تحریم نفت علیه اسرائیل و حامیانش دانست. ایشان در پیامی به دولت ها و ملت های اسلامی به مناسبت جنگ رمضان اعراب و اسرائیل در تاریخ 16/8/1352 گفتند:
"دولتهای ممالك نفت خیز اسلامی لازم است از نفت و دیگر امكاناتی كه در اختیار دارند، بعنوان حربه علیه اسرائیل و استعمارگران استفاده كرده، از فروش نفت به آن دولتهایی كه به اسرائیل كمك می كنند خودداری ورزند."
"با داشتن آن همه ذخایر، آن همه امكانات اگر یك هفته نفت خودشان را به روی این جنایتكارها ببندند، تمام مسائل حل خواهد شد معذلك می گویند كه ما این كار را نمی كنیم."(6)
"اسرائیل قیام مسلحانه بر ضد كشورهای اسلامی نموده است و بر دولت ها و ملت های اسلام، قلع و قمع آن لازم است. كمك به اسرائیل چه فروش اسلحه و مواد منفجره و چه فروش نفت حرام و مخالف با اسلام است."(7)
"آیا جا ندارد كه اعتراض كنیم: آقا نفت مسلمین را چرا به كفار می دهی، به كفاری كه در حال جنگ و تجاوز به سرزمین و امت اسلام هستند.(8)
حقیقت این است كه نفت چون خون در رگهای اقتصاد و صنعت دنیای پیشرفته صنعتی است و كاهش یا قطع صدور نفت موجب كم خونی و ضعف و مرگ آن خواهد شد، غرب سیاسی علیرغم همه
پیشرفت هایش، مانند غول شیشه ای است كه با قطع صدور نفت از پای در می آید. ممكن است تصور شود، همان اندازه كه غرب به نفت محتاج است، فروشندگان نفت نیز كه دارای اقتصاد تك پایه ای نفت
می باشند، زندگی شان به همان اندازه وابسته به درآمد نفت است اما حقیقت این است كه در صورتی كه كشورهای تولید كننده نفت در یك مدت زمان، سیاست ریاضت اقتصادی و استفاده از ذخایر خویش را اتخاذ می كردند، غرب سریعتر از آنان از پای می افتاد. فقط با یكماه قطع نفت بحران اقتصادی، اجتماعی و سیاسی عظیمی غرب را فرا می گرفت و آنان را به تسلیم وامی داشت بویژه كه در آن هنگام هنوز كشورهای صنعتی تدابیری از قبیل ایجاد چاهها و منابع ذخیره نفتی را نیندیشیده بودند اما پس از آنكه مدت ها نظریه تحریم اقتصادی غرب بخاطر حمایتش از اسرائیل مطرح شد (ولی متاسفانه توسط همه ممالك اسلامی به اجرا در نیامد)، مصرف كنندگان نفت به صرف احتمال وقوع چنین امری در فكر ایجاد منابع ذخیره نفتی به مدت سه ماه افتادند و آن را عمل كردند، زیرا اقتصاد ممالك صنعتی بسیار آسیب پذیر است و برنده نهائی در جنگ نفت فقط كسی است كه بتواند چند روز بیشتر مقاومت كند و ذخیره سازی نفت به منظور افزایش زمان و ضریب مقاومت بود، اما اگر اعراب حاضر به جنگ نفت با اسرائیل و حامیان نیرومند غربی اش نشدند خود دلایلی داخلی داشت كه این دلایل در نهایت به ماهیت وابسته، رفاه طلب، عافیت جو، استبدادی و عدم پایگاه مردمی حكومت های ممالك اسلامی مربوط می شد.
2) وابستگی، عدم مشروعیت مردمی و روش استبدادی حكومت های منطقه مانع اصلی نجات فلسطین:
لازمه اتخاذ سیاست ریاضت اقتصادی این است كه مردم مبتلا به بیماری و تب مصرف نباشند و اگر هم بودند آنقدر به زمامداران خویش اعتماد داشته باشند كه با آنان همكاری و همراهی كنند، ولی خفقان و استبداد به حدی بود كه مردم و مخالفین حكومت نه تنها حاضر به همكاری نبودند بلكه دركمین فرصت ها می نشستند تا به محض ضعیف شدن حكومت، آن را از پای درآورند. به همین روی در صورت اتخاذ روش ریاضت اقتصادی كوتاه مدت، كه نتیجه آن كمبود ارزاق، كالاها و صعود تورم بود، نارضایتی های سیاسی و اجتماعی وسعت می گرفت و برای حكومت ها خطرساز بود، بویژه آنكه در بسیاری از كشورهای عربی اصولاً حكومت ها یا پادشاهی بودند و پارلمان و انتخابات وجود نداشت و یا اگر هم مانند كویت پارلمانی وجود داشت یك مجلس تشریفاتی بود كه مطابق قوانین آن كشور پادشاه حق انحلال آن یا عزل و نصب اعضای مجلس را داشت و یا اگر هم نظام حكومتی جمهوری بود، تفاوتی با نظام سلطنتی استبدادی نداشت و رئیس جمهور مادام العمر بود. در نتیجه از آنجا كه مردم نقشی در روی كارآوردن دولت ها نداشتند، مسئولیتی هم در قبال آن احساس نمی كردند و دلیلی هم برای شركت اختیاری و داوطلبانه در خطر نمی دیدند. به همین دلیل است كه امام خمینی (ره) كراراً به اعراب می گوید شما هم مانند ایران شاه را كنار بزنید:

"ما تا به اسلام برنگردیم اسلام رسول اللّه ـ تا به اسلام رسول اللّه برنگردیم، مشكلاتمان سر جای خودش هست، نه می توانیم قضیه فلسطین را حلش كنیم، نه افغانستان را نه سایر جاها را. ملت ها باید برگردند به صدر اسلام، اگر حكومت ها هم با ملت ها برگشتند كه اشكالی نیست و اگر برنگشتند ملت ها باید حساب خودشان را از حكومت ها جدا كنند و با حكومت ها آن كنند كه ملت ایران با حكومت خودش كرد، تا مشكلات حل شود..."(9)

3) تاكید امام بر قیام و مبارزه علیه حكومت ها بعنوان راه نجات فلسطین:
امام خمینی (ره) كراراً در مواضع و بیانات خویش، علاوه بر تاكید بر اتحاد و تمسك به اسلام و بازگشت به ارزشهای اسلامی قیام علیه حكومت ها را در ممالك اسلامی یكی از مقدمات واجب برای نجات فلسطین می داند، زیرا حكومت های استبدادی به دلیل فقدان پایگاه داخلی، برای حفظ خود در برابر نارضایتی ها و مخالفت های داخلی نیاز به حمایت خارجی دارند و بدینسان میان استبداد و استعمار اتحاد بوجود می آید.
طبیعی است كه مبارزه با استبداد داخلی مقدم بر مبارزه با استعمار خارجی است زیرا مادامی كه دشمن در خانه است، مبارزه در جبهه خارجی بی ثمر خواهد بود. برای مبارزه با استعمار نخست باید پایگاههای داخلی آن یعنی استبداد و حكومت های وابسته و سرمایه های وابسته و پایگاههای اقتصادیش را از میان برد به همین دلیل از دیدگاه امام خمینی (ره) ، سرنگونی حكومت های وابسته و مسلط بر ممالك اسلامی، فوری ترین راه نجات فلسطین است.
همانطور كه گفته شد، از راههای اساسی مبارزه با اسرائیل و حامیان قدرتمند غربی آن، تحریم اقتصادی و نفتی بود اما این واقعه محتمل بود كه فقط با تحمل ریاضت اقتصادی خاتمه نیابد و غرب برای نجات خویش دست به تهاجم به منابع نفتی خاورمیانه و اشغال آنها بزند. اگرچه نظام دو قطبی جهان و وجود ابرقدرت شوروی در همسایگی كشورهای اسلامی سبب خودداری غرب از چنین اقدامی می گردید زیرا قهراً پای روس ها را به میدان جنگ می كشید و جنگ جهانی سوم را شعله ور می ساخت كه در آن صورت اثری از حیات روی كره زمین نمی ماند و از طرفی هرگونه درگیری امریكا و غرب با كشورهای نفت خیز منطقه خاورمیانه، نتیجه اش گسترش بیشتر نفوذ شوروی در این كشورها می شد و سرنوشت امروز جهان بگونه ای دیگر بود و غرب نیز به دلیل فقدان نفت در جنگ با كشورهای نفت خیز تاب مقاومت نمی آورد اما مهمتر از همه این موارد آن بود كه در برابر سلاحهای مدرن و تجهیزات پیشرفته كشورهای غربی، جهان سومی ها فقط با تكیه بر امواج انسانی مومن و فداكاری كه به فرماندهی حكومت های خویش اعتماد دارند و با استفاده از روش جنگ های چریكی می توانستند وارد هماوردی با غرب شوند كه این امر به دلایل مختلف بعید می نمود زیرا هم حكومت ها به دلیل غیر مردمی بودن قدرت بسیج امواج انسانی مومن را نداشتند و هم به دلیل ماهیت وابسته عده ای از آن ها، به سادگی، توده های مردم وجه المصالحه قرار می گرفتند، چه اساساً برخی از این حكومت ها با كمك امریكا و انگلیس به قدرت رسیده بودند. به همین دلیل امام خمینی (ره) علاوه بر راه تحریم نفتی، سرنگونی رژیم های وابسته و غیر مردمی منطقه توسط مردم آن كشورها را اصلی ترین و مقدم ترین راه می دانستند:
"مشكل مسلمین، حكومت های مسلمین است. این حكومت ها هستند كه این مسلمین را به این روز انداخته اند ملت ها مشكل مسلمین نیستند. این حكومت ها هستند كه بواسطه روابطشان با ابرقدرت ها و سرسپردگی شان با ابرقدرت های چپ و راست، مشكلات را برای ما و مسلمین ایجاد كرده اند مشكل مسلمین فقط قدس نیست، این یكی از مشكلاتی است كه مسلمین دارند. افغانستان مگر از مشكلات مسلمین نیست؟ پاكستان مگر از مشكلات مسلمین نیست؟ تركیه مگر از مشكلات مسلمین نیست؟ مصر مگر از مشكلات مسلمین نیست؟ عراق مگر از مشكلات مسلمین نیست؟ باید ما تحلیل كنیم كه مشكلی كه در همه اقطار مسلمین هست از كجا پیدا شده است و راه حلش چیست؟ چرا مسلمین در همه جای دنیا تحت فشار حكومت ها و ابرقدرتها هستند و راه حل این مسئله چیست؟ تا اینكه هم رمز پیروزی بر همه مشكلات بدست بیاید و هم قدس و افغان و سایر بلاد مسلمین آزاد بشوند. مشكل مسلمین حكومت های مسلمین است این حكومت ها هستند كه مسلمین را به این روز رسانده اند، ملت‏ها مشكل مسلمین نیستند، ملت ها با آن فطرت ذاتی كه دارند می توانند مسائل را حل كنند لكن مشكل، دولت ها هستند شما سرتاسر ممالك اسلامی را وقتی كه ملاحظه كنید كم جایی را می‏توانید پیدا بكنید كه مشكلاتشان بواسطه حكومت هایشان ایجاد نشده. این حكومت ها هستند كه بواسطه روابطشان با ابرقدرت ها و سرسپردگی‏شان با ابرقدرت های چپ و راست مشكلات را برای ما و همه مسلمین ایجاد كرده اند اگر این مشكل از پیش پای مسلمین برداشته بشود، مسلمین به آمال خودشان خواهند رسید و راه حلش با دست ملت هاست."(10)

4) افشای مكرر نقشه اسرائیل بزرگ از نیل تا فرات:
دلایل مختلف نشان می داد كه مرزهای جغرافیایی اسرائیل محدود به اراضی اشغال شده فلسطین نخواهد ماند:
الف: از یك سو شعار اصلی پارلمان اسرائیل كه برگرفته از كتاب تورات است این بود كه "اسرائیل، مرزهای از نیل تا فرات است" و این شعار در دوران ضعف و نوپایی اسرائیل كه اشغالگران از جمعیت و قدرت اندكی در برابر دنیای اسلام برخوردار بودند مطرح می شد و بدیهی است كه به هنگام قدرت آن را عملی سازند.
ب: صهیونیست ها نژادپرست بودند و نژاد خود را برترین نژادها و بنی اسرائیل را فرزندان خدا می دانستند كه باید حكومت جهان را به دست گیرند و دست كم زمانی كه قدرت آن را ندارند از نیل تا فرات را به دلایل مذهبی خود، از آن خویش می دانستند.
ج: دنیای غرب با آینده نگری كه داشت نیازمند تسلط پایدار بر سرزمین های طلای سیاه (نفت) و معادن عظیم دیگر در خاورمیانه و قبضه كردن بازار مصرف آن بود و اسرائیل وسیله مناسبی برای تحقق این رویا بود. اما این كار نیاز به زمانی طولانی و زمینه سازیهایی ماهرانه داشت. اسرائیل همواره یكی از مهمترین عوامل ناامنی منطقه بود كه اعراب و مسلمانان همواره ناچار از تجهیز و تسلیح خویش برای حفظ امنیت ملی بودند و همین امر خاورمیانه را به زرادخانه امریكا و غرب تبدیل كرد و از این رهگذر میلیاردها دلار را به جیب سرمایه‏داران و دولت های غربی سرازیر ساخت.

د: تجربه تحمیل یك اقلیت كوچك یهودی بعنوان حكومت اسرائیل، بر اكثریت اعراب و مسلمانان ساكن فلسطین نشان داد كه تكرار این تجربه در سایر ممالك عربی هم امكانپذیر است. بخصوص وقتی كه اعراب در جنگ با اسرائیل شكست خوردند امید به تحقق اسرائیل بزرگ و تكرار آن تجربه بیشتر شد. امام خمینی (ره) كراراً به هدف و نقشه اسرائیل بزرگ در سخنان خویش اشاره داشته است. از جمله می گوید:
"این مهره دومی كه حالا آمده است، اسحاق شامیری كه الان آمده است و می خواهد نخست وزیر بشود از اول برنامه خودش را گفته است. از اول گفته است كه اسرائیل بزرگ باید تحقق پیدا كند ـ باید فلسطین به كلی از بین برود. تمام جاهایی كه دست اسرائیل است اینها لاینفك از اسرائیل است، اسرائیل بزرگ یعنی از نیل تا فرات، یعنی تمام منطقه ای كه عرب نشین است، حجاز هم جزء این باید باشد، مصر هم جزو این است و اینها (دولتهای عربی) نشسته اند آنجا دارند تماشا می كنند و عده كثیرشان هم همراهی می كنند و اسرائیل را می خواهند (به رسمیت) بشناسند"(11)
امام خمینی (ره) معتقد بود كه اهداف نهایی اسرائیل حتی فراتر از نیل تا فرات است و آنان حتی در اندیشه تسلط بر ایران هم بوده اند، زیرا صهیونیست ها سال ها پیش از اشغال فلسطین و تشكیل دادن حكومت در اندیشه كودتا در ایران بوده اند:
"عمال اسرائیل در ایران (در زمان محمد رضا شاه پهلوی) هر جا انگشت می گذاری می بینی كه یكی از اینها در مراكز حساس، مراكز خطرناك، واللّه مراكز خطرناك برای تاج این آقا (شاه)، ملتفت نیستند اینها (یهودی ها) آنها بودند كه در شمیران توطئه كردند ناصرالدین شاه را بكشند، مملكت ایران را قبضه كنند شما تاریخ را نگاه كنید، تاریخ كه می دانید، در نیاوران توطئه كردند، در نیاوران چند نفر رفتند ناصرالدین شاه را ترور كنند و یك عده هم در تهران بودند كه حكومت را قبضه كنند. اینها حكومت را از خودشان می‏دانند، اینها در كتاب هاشان نوشته‏اند، در مقالاتشان نوشتند حكومت مال ماست، باید ما یك سلطنت جدیدی بوجود آوریم"(12)

5) مسئله یهود و صهیونیزم جداست:
رفتار بنی اسرائیل با حضرت موسی(ع)، نشان می دهد كه آنان به پیشوا و پیامبر خویش هم جفا نمودند و در خلال مدت 40 روز غیبت موسی (ع) مجدداً به بت پرستی گراییدند و 40 سال قوم بنی اسرائیل بخاطر این عمل آواره شدند. تاریخ نشان می دهد كه از سرسخت ترین و خطرناك ترین دشمنان پیامبر اسلام، قوم یهود بودند كه نه تنها نبوت او را انكار می كردند كه برای نابودی او و یا شكست دادن حكومت نوپای پیامبر در برابر مشركین توطئه می كردند، اما در یهودیان، در همان روزگار نیز دو گروه مشاهده می شدند. عده ای با پیامبر اسلام دشمنی می كردند و گروهی نیز خواستار همزیستی مسالمت آمیز و انجام مناسك همزیستی خویش بودند تا قرن ها پس از ظهور اسلام، یهودیان به استناد روش تسامح و مدارای پیامبر با پیروان مذاهب گوناگون (كه تا وقتی توطئه نمی كردند آزاد بودند) با مسلمانان در كنار هم زندگی می كردند. وقتی عمربن خطاب با مركب و لباسی ساده پس از چند ماه محاصره اورشلیم وارد این شهر شد برخلاف انتظار یهودیان با آنان به نیكی رفتار كرد و یهودیان، قرن ها با مسلمانان در كنار هم می زیستند و اما افراطیون و نژادپرستان یهودی در امتداد خط همان نیاكان خویش كه موجب آوارگی قوم موسی شدند و بعدها فتوای قتل حضرت عیسی(ع) را دادند و با مذهب مسیح به جدال برخاستند و با پیامبر اسلام نیز دشمنی می كردند، در اندیشه تحقق رویای باستانی اسرائیل بزرگ افتادند. صهیونیست ها ادامه همان خطی بودند كه حسابشان را باید از یهود جدا ساخت. یهودیانی كه می خواستند مذهبی باشند و خود را آلوده به بازی های سیاسی نكنند از آغاز نهضت صهیونی بویژه در امریكا و اروپا، مخالفت خویش را با آن اعلام كردند و در مواردی سازمان های مختلف یهودی دست به مبارزه با صهیونیزم زدند. پس از انقلاب اسلامی ایران، اگرچه تفكیك روشنی در این مورد بعمل نیامد و یهودیان زیادی بودند كه از عدم مرزبندی دقیق میان یهود و صهیونیزم و یك كاسه كردن آنها كدورت خاطر داشتند اما شواهدی از سخنان امام خمینی (ره) دال بر این مرزبندی وجود دارد:
"ما حساب جامعه یهود را از حساب صهیونیست ها جدا می دانیم، آنها (صهیونیست ها) اهل مذهب نیستند، و قیام بر ضد مستكبرین، طریقه حضرت موسی سلام اللّه علیه بوده و این درست برخلاف صهیونیست هاست حساب جامعه یهود غیر از حساب جامعه صهیونیست است و ما با آنها مخالف هستیم و مخالفت ما برای این است كه آنها با همه ادیان مخالف هستند، آنها یهودی هستند، آنها مردمی سیاسی هستند كه به اسم یهود كارهایی می كنند و یهودی ها هم ازآنها متنفر هستند و همه انسان ها باید از آن ها متنفر باشند"(13)
صهیونیزم یك پدیده سیاسی با آرمان های جاه طلبانه، نژادپرستانه و استعمارگرانه است كه زیر پوشش مذهب یهود، جلوه مذهبی به خود می گیرد و بعنوان ناجی قوم یهود خواسته است این ملت را زیر چتر خویش جمع كند.

6) مسئله اصلی صهیونیسم، اسلام است:
همانطور كه در تاریخ صدر اسلام مشهود است، افراطیون و نژادپرستان بنی اسرائیل و یهود، علیرغم سیاست مدارا از سوی حكومت پیامبر و آزادی آنان در اعمال و مناسك مذهبی خویش، دست به فتنه گری و بستن پیمان با دشمنان خارجی می زدند و حتی اقدام به ترور پیامبر اكرم (ص) نمودند اما ناكام ماندند. رویه دشمنی آنها با اسلام همواره ادامه داشت و در دهه های اخیر نیز به اشكال و طرق گوناگون در تخریب ا سلام كوشیده اند و برای تحریف كتاب آسمانی مسلمانان و احكام دینی آنها نیز به ترفندهای گوناگونی متوسل شده اند كه امام خمینی (ره) به نمونه ای از آن اشاره دارد:
"این اسرائیلی كه همین چند وقت پیش از این، همین اخیراً به قرآن كریم نسبت داد به اینكه جنایت بعضی از امراض در آلمان گردن قرآن است برای اینكه قرآن دستور داده است، در سوره پنجم آیه ششم دستور داده است كه مسلمین وقتی مستراح می روند حق ندارند با صابون بعدش دست خودشان را بشویند .... از این جهت میكروب سرایت می كند به دست و كذا. آن آیه ششم سوره پنجم چه است؟ آیه وضو است و آیه غسل است این هم در آلمان یك بساطی درست كرد این مطلب، آن طوری كه نوشتند به بهداری ها، به چه و چه و اسرائیل نقل كرد این مطلب را كه به قرآن یك همچنین نسبتی داده"(14)
حفاری مسجدالاقصی قبله اول مسلمین و ویران كردن آن و كشتار جمعی مسلمانان، نمونه ای دیگر از دلایل دشمنی اسرائیل با اسلام و مسلمین است و مسلمانان در برابر اسرائیل باید به اسلام و قرآن كه وجه مشترك همه مسلمانان است تمسك كنند.

7) اسلام و اتحاد راه نجات فلسطین:
امام خمینی (ره) همواره بازگشت به اسلام و متحد شدن را شرط نجات فلسطین و جلوگیری از امیال توسعه طلبانه صهیونیسم دانسته اند و همواره با تاكید بر اینكه مسئله اصلی اسرائیل نابود كردن اسلام است، خواستار كنار گذاشتن اختلافات از جمله اختلافات مذهبی بود. اگرچه اكثریت اعراب و مسلمانان ساكن فلسطین، پیروان مذاهب اهل سنت بودند اما امام خمینی (ره) بعنوان یك فقیه و مرجع شیعه از هیچگونه حمایتی نسبت به آنان فروگذار نمی كرد. این رویه برخلاف كسانی بود كه چون اهل سنت را غاصب و كافر می دانستند معتقد بودند كه سنی ها دارند مجازات می شوند و حمایت از فلسطین را به این بهانه كه تقویت اهل سنت است تجویز نمی كردند. امام خمینی (ره) مسئله را نه در چارچوب های تنگ دعوای شیعه و سنی كه مربوط به كیان اسلام می‏دانست و به همین رو، پیوسته شیعیان لبنان را در كمك به فلسطین تشویق می‏ساخت زیرا شیعیان لبنان در برابر اسرائیل هم سرنوشت هستند. امام خمینی (ره) حكمفرمایی یك عده قلیلی صهیونیست را بر یك میلیارد مسلمان جهان ننگ و عار می‏دانست و می گفت:
"چرا باید یك كشورهایی كه دارای همه چیز هستند و دارای همه جور قدرت هستند اسرائیل با آن عده كم بیاید و به آنها اینطور حكمفرمایی كند؟ چرا باید اینطور باشد؟ جز این است كه ملت ها از هم جدا و از دولت ها جدا و دولت ها از هم جدا و یك میلیارد جمعیت، یك میلیارد جمعیت مسلمین با همه تجهیزاتی كه دارند نشسته اند و اسرائیل آن جنایات را به لبنان می كند و به فلسطین می كند."(15)
نه تنها كنار گذاشتن اختلافات مذهبی كه كنار گذاشتن اختلافات سیاسی میان
دولت ها و ملت ها و متحد شدن علیه اسرائیل شرط دیگر نجات فلسطین و پاك كردن لكه ننگ سلطه یك عده قلیل بر اراده یك میلیارد مسلمان جهان است و این سخن معروف امام خمینی (ره) رهبر فقید انقلاب اسلامی است كه اگر همه مسلمین جمع شوند و هر كدام یك سطل آب بریزند، اسرائیل را آب می برد:
"برای من یك مطلب به شكل معماست و آن این است كه همه دولت های اسلامی و ملت های اسلام می دانند كه درد چیست؟ می دانند كه دست اجانب در بین است كه اینها را متفرق از هم بكنند، می بینند كه با این تفرقه ها ضعف و نابودی نصیب آنان می شود می بینند كه یك دولت پوشالی اسرائیل در مقابل مسلمین ایستاده كه اگر مسلمین مجتمع بودند و هر كدام یك سطل آب
می ریختند او را سیل می برد، معذلك در مقابل او زبون هستند."(16)
8) روز جهانی قدس روز بسیج مسلمانان علیه اسرائیل و آمریكا:
تجربه چند دهه اخیر حاكی از آن است كه با یك گام عقب نشینی اعراب، اسرائیل چند گام به جلو برمی داشت و از هنگامی كه طرح‏های سازش كارانه در اعراب وارد بورس دیپلماسی شد، اسرائیل جنوب لبنان را اشغال كرد و وقتی طرح های سازشكارانه فهد و فاس و طائف هم به كمپ دیوید افزوده شد ضعف اعراب و عدم تصمیم دولت های وابسته و مرتجع عربی برای مبارزه با اسرائیل به نمایش در آمد و اسرائیل نیز از همین ضعف ها و فرصت ها بهره گیری كرد و
گام های دیگر را برداشت از جمله آنكه، علیرغم مخالفت های وسیع، پس از مدت ها تلاش، پایتخت خود را به قدس انتقال داد كه فقط با مخالفت های زبانی دولتهای عربی و اسلامی مواجه گردید. امام خمینی (ره) در مقابل این عقب نشینی ها، آخرین جمعه ماه مبارك رمضان را روز قدس اعلام كرد. در این روز اجتماع مسلمانان در فضایی روحانی، زمینه بسیار مناسبی برای طرح همزمان مسئله فلسطین در جهان اسلام است. اعلام روز قدس حركتی بود در مقابل یهودی كردن
بیت المقدس، سازشكاری های اعراب و پیشروی های اسرائیل. روز قدس حركتی بود در راستای استراتژی اتحاد مسلمین و روز قدس بستر خیزش امواج انسانی و احیای وسیع مسئله قدس و بیداری مسلمین بود. چون حكومت ها در خط امتیازدهی پی در پی به اسرائیل افتاده بودند، روز قدس عامل توقف این روند و روزی بود كه ملت ها را نیز وارد معادله سرنوشت ساز قدس می ساخت.
"مسلمانان ننشینند كه حكومت هایشان برایشان عمل بكنند و اسلام را از دست صهیونیزم نجات بدهند ننشینند كه سازمان های بین المللی برای آنها كار بكنند، ملت ها خودشان قیام كنند و حكومت های خودشان را وادار كنند در مقابل اسرائیل بایستند و اكتفا نكنند به محكوم كردن" (17)
"من از عموم مسلمانان جهان و دولتهای اسلامی می خواهم كه برای كوتاه كردن دست این غاصب و پشتیبانان آن، به هم بپیوندند و جمیع مسلمانان جهان را دعوت می كنم، آخرین جمعه ماه مبارك رمضان را كه از ایام قدر است و می تواند تعیین كننده سرنوشت فلسطین نیز باشد بعنوان روز قدس انتخاب و طی مراسمی همبستگی بین المللی مسلمانان را در حمایت از حقوق قانونی مسلمانان اعلام نمایند."(18)
امام خمینی (ره) می گفتند اگر یك میلیارد جمعیت مسلمانان مجتمع شوند و هر كدام یك سطل آب بریزند اسرائیل را آب می برد و روز قدس مقدمه ای بود برای به راه انداختن راهپیمایی ها و تظاهرات همزمان مسلمانان جهان و راه اندازی امواج انسانی علیه اسرائیل و برای نجات فلسطین.

پاورقی ها:
14ـ صحیفه نور، جلد1، ص 172، سخنان مورخ 6/3/1350.

10ـ صحیفه نور، جلد 12، ص 278، سخنان مورخ 18/5/1359.

1ـ ن،ك، بررسی انقلاب ایران. ع. باقی ص16.

12ـ صحیفه نور، جلد، ص 96، سخنان مورخ 18/6/1343.

13ـ صحیفه نور، جلد 6، ص 163، سخنان مورخ 24/2/1358 امام خمینی (ره) در جمع نمایندگان كلیمی.

18ـ صحیفه نور، ج 8 ، ص 229، پیام امام به مسلمانان جهان و اعلام روز قدس در 16/5/1358.

16ـ صحیفه نور، جلد 8، ص 235، سخنان مورخ 25/5/1358.

17ـ صحیفه نور، ج 15،ص 262، سخنان امام خمینی (ره) در تاریخ 25/9/1360.

15ـ صحیفه نور، جلد 10، ص 93، سخنان مورخ 10/8/1358.

11ـ صحیفه نور، جلد 18، ص 98، سخنان مورخ 15/6/1362.

2ـ صحیفه نور، جلد 1، ص 54 ، سخنان 13/3/1342.

3ـ صحیفه نور ،جلد 4، ص 30 ، مصاحبه با امل در تاریخ 16/9/1357.

4ـ صحیفه نور، جلد 18، ص 120، سخنان مورخ 31/6/1362.

5 ـ تقدم و تاخر محورهایی كه در این مقاله مطرح شده به مفهوم اولویت و اهمیت هر بند نسبت به بند بعدی نیست بلكه برعكس، هر كدام از محورها مقدمه و

6ـ در دیدار با نمایندگان جنبش های آزادیبخش در تاریخ 24/3/1361. صحیفؤ نور، جلد 16، ص197.

7ـ اعلامیه مورخ 18/3/1346 خطاب به ملل و دول اسلامی بمناسبت جنگ 1967 اعراب و اسرائیل. صحیفؤ نور، جلد 1، ص139.

8 ـ سخنرانی علیه جشن های دو هزاروپانصد ساله شاهنشاهی در تاریخ 6/3/1350. صحیفؤ نور، جلد1، ص165.

9ـ صحیفه نور، جلد 12، ص282، سخنان مورخ 18/5/1359.